Fietsrapport Hove - 2012
Comfortmeting
Inhoud

"Meer mensen veilig op de fiets". Dit is de slogan van de Fietsersbond. Het is tevens de bekommernis van onze politici die beseffen dat de fiets een alternatief kan zijn voor de auto. Meer mensen op de fiets betekent dan ook minder auto’s op onze soms overvolle wegen.

Om meer mensen op de fiets te krijgen, kan je ze proberen te overtuigen met sensibiliseringsacties zoals "Met Belgerinkel naar de Winkel". Bedrijven kunnen fiscaal gestimuleerd worden om vergoedingen uit te betalen aan werknemers die met de fiets komen werken. Maar al die maatregelen hebben pas echt effect als het fietsen zelf niet alleen veilig maar ook aangenaam en comfortabel kan gebeuren. Vooral nodeloze oneffenheden in de weg worden door veel fietsers als ergerlijk ervaren.

In principe moet een fietspad minstens hetzelfde wegdekcomfort bieden als de rijbaan ernaast (Vademecum Fietsvoorzieningen). In de praktijk blijft dat echter vaak dode letter... Zie ook ons Fietsersbond Memorandum Gemeenteraadsverkiezingen 2012, punt 4 Comfort.

De discussies of een bepaalde oneffenheid aanvaardbaar is of niet, is soms een welles-nietes-spel. Sinds 2007 hebben we echter een instrument in handen om op objectieve manier het rijcomfort van een fietspad (en de rijweg) te meten: de comfortmeetfiets. Dit heeft er toe geleid dat er sinds 2011 een maximumwaarde bestaat voor oneffenheden op een nieuw aangelegd fietspad.

In eerste instantie werd een volledige inventaris opgesteld van de fietspaden in de gemeente.

Vervolgens werden alle fietspaden onderworpen aan de audit:

  1. oneffenheden of trillingscomfort: Met de meetfiets werd het fietspad afgefietst met de meetfiets tegen een snelheid van 20 km/u, inclusief de randen aan de zijstraten, de opritten en alles wat een fietser zoal onder de wielen geschoven krijgt aan putdeksels e.d.m. De meetfiets registreert alle oneffenheden en berekent op het einde van het traject de gemiddelde waarde (standaard-deviatie). Dit getal wordt in een rekenblad omgerekend naar een score op 10. Gemiddeld scoort asfalt 8,2/10; cementbeton 6,5/10; tegels 5,6/10 en klinkers 5,3/10. De huidige minimumnorm voor nieuwe fietspaden komt overeen met 5,5/10.

  2. de breedte van het fietspad: Er zijn normen vastgelegd voor de minimumbreedte en aanbevolen breedte van fietspaden, naargelang of ze in één of in twee richtingen worden bereden. De minimumnorm levert een 7,5/10; de aanbevolen breedte een 10/10. Een cijfer onder de 7,5/10 is dus eigenlijk ondermaats.

  3. de buffer tussen fietspad en rijweg: Deze is afhankelijk van de snelheid van het autoverkeer naast het fietspad. Voor een enkelrichtingsfietspad bij 50 km/u krijgt een buffer van 25 cm een 5/10 en 50 cm een10/10. Voor een enkelrichtingsfietspad bij 70 km/h of dubbelrichtingsfietspad bij 50 km/u: moet de buffer resp. 50 cm en 100 cm zijn. Voor een dubbelrichtingsfietspad bij 70 km/h: verdient een buffer van 100 cm 5/10 en 200 cm 10/10.

Tevens werd opgetekend met welk materiaal het fietspad is aangelegd, of het een oud of nieuw fietspad betreft, enkel- of dubbelrichting, toegelaten snelheid autoverkeer, aanliggend of vrijliggend en het aantal fietspaden.

De gegevens zijn verzameld op een rekenblad waarmee de diverse scores worden berekend voor trillingscomfort, breedte en buffer.
De totaalscore is samengesteld uit 60 % rijcomfort, 20% breedte en 20% buffer.

Van alle geëvalueerde wegen wordt dan een totaalscore berekend in functie van de lengte van de verschillende opgemeten fietspaden.
De totaalscore is dus het gewogen gemiddelde van alle fietspaden samen. Er is een onderscheid gemaakt tussen gemeentelijke en gewestelijke fietspaden.

De tabel met alle metingen staat hier.

Wat voor wijn (vaak) geldt, geldt spijtig genoeg NIET voor fietspaden: door hem (de wijn dus) een tijd te laten liggen, wordt hij beter. Dat wordt duidelijk bevestigd als we de comfortmeting van voorjaar 2012, vergelijken met onze vorige comfortmeting (najaar 2008).

Door een jarenlang non-beleid van vorige coalities, is/was de toestand van zowat alle fietspaden er nog op achteruit gegaan.

Aan de ene kant kan je niet verwachten dat tijdens één legislatuur wordt rechtgetrokken, wat jaren verwaarloosd is geworden.
Aan de andere kant is het ongeduld van vele fietsers dan weer begrijpelijk.

Bovendien is het aan het gemeentebestuur om prioriteiten te stellen.
Als het gemeentebestuur het autoverkeer voor korte verplaatsingen wil ontmoedigen en fietsen wil aanmoedigen, dan mag men toch iets meer doortastendheid verwachten. Het gaat tenslotte ook om de veiligheid van de fietsers.

Toch zijn er tijdens deze coalitie enkele verwezenlijkingen die toegejuicht kunnen worden:

  • Boechoutselei: scoort behoorlijk, maar van een zo’n recent aangelegd fietspad, mag op vlak van comfort (trilling: 7/10) toch beter verwacht worden. Het betonnen tweerichtingsfietspad stelt teleur. Spijtig dat het gemeentebestuur hier niet voor asfalt gekozen heeft. Een gemiste kans.
  • Oost-westas: Boechoutsesteenweg: ondanks de recente heraanleg voldoet dit fietspad maar nipt omwille van een combinatie van een matig resultaat voor trilling en het ontbreken van een buffer.
  • Oost-westas: Kapelstraat: een mooi resultaat! Spijtig dat men hier voor grijze betonklinkers gekozen heeft i.p.v. rode, zoals in de Boechoutsesteenweg. Waar is de logica?

Dringend aan te pakken:

  • Mortselsesteenweg: hopelijk wordt bij de heraanleg het fietspad over het ganse traject aangepakt. Wij vragen bijzondere aandacht voor de breedte van het fietspad zelf en van de buffer met de rijweg. Wat ons betreft mag de Wouwstraat mee opgenomen worden!
  • Geelhandlaan: al jaren een pijnpunt! Een marteling voor wie hier fietst. Deze laan ‘staat op het programma’ en we hopen dat het gemeentebestuur hier kiest voor twee voldoende brede eenrichtingsfietspaden in asfalt, met een voldoende buffer.
  • Lintsesteenweg: vooral het tweerichtingsfietspad vanaf het rondpunt tot Lint ligt er slecht bij. Het is te smal en is vooral gevaarlijk omwille van het ontbreken van een buffer, vooral op het gedeelte waar auto’s 70 km/u mogen rijden. Ook hier vragen we om dringend werk te maken van een veilig en comfortabel fietspad.
  • J. F. Gellyncklaan is in het zelfde bedje ziek. Bovendien is de aansluiting aan de Vredestraat en het rond punt naar de spoorwegbrug, onduidelijk en gevaarlijk.
  • Parklaan: kan de heraanleg van een fietspad niet in één moeite door met de Geelhandlaan?

Hopelijk wordt tijdens de volgende legislatuur een tandje bij gestoken en worden we als Fietsersbond wat vaker en vroeger bij de plannen van de heraanleg betrokken. Hoop doet leven!